آن که در کار کوتاهى ورزید دچار اندوه گردید ، آن را که از مال و جانش نصیبى از آن خدا نیست خدا را بدو نیازى نیست . [نهج البلاغه]
مونا کتابدار ایران
 
بهار

+ افسوس می خورم ....چرا؟چرا با رفتن تو..............بهار می آید ؟...آمدی در سرمای زمستان... به سردی زمستان بودی..... به غم انگیزی شبهای تنهایی..... به خشکی برف ...می روی..... بهار می آید ...به نظر معامله خوبی است....امید آن دارم بهار گلی بر چهره ات بنشاند ...چه امید مبهمی...گردش روزگار خطا ندارد ....زمستان هیچ گاه بهار را نمی بیند...


کلمات کلیدی:

نوشته شده توسط موناکتابدار ایرانی 89/12/25:: 6:18 عصر     |     () نظر